Анлайн-дадатак да газеты
"Народная Воля"

6:00 10 студзеня 2017
13
Памер шрыфта

Аляксандр Лукашэнка:

– Да 2015 года мы павінны наблізіць памеры заработнай платы да тысячы долараў у эквіваленце.

(З выступлення на Усебеларускім сходзе 8 снежня 2010 года.)

***

Аляксандр Лукашэнка:

– Пяцьсот долараў налета сярэдні заробак. Пры ўсіх цяжкасцях, чаго б гэта ні каштавала. Скрадзіце, адкапайце, знайдзіце, што заўгодна. Але пяцьсот долараў мусіць быць выканана.

(З размовы 21 снежня 2016 года з толькі што прызначанымі новымі кадрамі Адміністрацыі прэзідэнта – Наталляй Качанавай і Максімам Рыжанковым.)

Бліц-каментарый

Як тут не ўзгадаць бальшавіцкага правадыра У.Леніна, адна з прац якога называецца “Шаг вперед, два шага назад”. Ці ж не так крочыць Беларусь? Яшчэ ў 2015 годзе мы павінны былі мець сярэдні заробак у 1000 долараў. Мінуў год, і нам ужо абяцаюць толькі 500 “зялёных”, вядома ж, у эквіваленце.

Ну ці ж не па-ленінску: два крокі наперад, адзін – назад? А калі быць больш дакладным, то два крокі назад.

Для разумных людзей усё зразумела: нельга чакаць іншага ў краіне, дзе і па сённяшні дзень пануе бальшавіцкая ідэалогія, дзе працягваюць ставіць помнікі Леніну, чалавеку, крывавы эксперымент якога на пачатку мінулага стагоддзя абярнуўся мільёнамі ахвяр.

Каб мець магчымасць прачытаць цікавыя і актуальныя артыкулы, купляйце PDF-версію газеты!
Хуткая аплата праз смс-сервіс

Чытайце таксама

О Моцарте, о званиях, о славе…

Талантливый дирижер совершенно не заботится о своем реноме, о своей популярности, рискуя остаться незнаменитым. «Народная Воля» попыталась исправить это положение.

Анна БАХТИНА: «Я хочу, чтобы в суде был допрошен Николай Старовойтов…»

Вчера в суде Московского района Минска состоялось рассмотрение жалобы известного адвоката Анны Бахтиной, которую недавно Минюст на основании решения квалификационной комиссии лишил лицензии.

“Але як толькі Украіна здасца, імперыя паўстане зноў…»

Няма ўкраінца, які не ведаў бы песні “Два колеры”. Яна гучыць і на афіцыйных канцэртах у выкананні тытулаваных спевакоў, і ў любым застоллі, дзе спяваюць хто голасам, а хто душой. Аднойчы я пабачыў “Д