Фота: TUT.BY

Шкада, што ў нашай краіне больш не прысвойваюцца званні «народны мастак» і «народны пісьменнік». Не, яны афіцыйна не адменены, нібыта існуюць, але творцы іх не атрымліваюць. Відаць, з гледзішча ўлады ў Беларусі майстроў пэндзля і пяра, вартых гэтага высокага звання, няма.

Памыляецца ўлада. Яны ёсць. Іх нямала. І сярод мастакоў я без сумнення называю імя Аляксея Марачкіна, якому ўчора, 30 сакавіка, споўнілася 80 гадоў. У гэта цяжка паверыць, бо па працаздольнасці і вітальнай энергетыцы жывапісу ён любога маладзёна за пояс запхне. Марачкін, як ніхто з калег, умее адгукацца на выклікі часу, але, намагаючыся быць актуальным, на любыя падзеі глядзіць вокам мастака, а не публіцыста. Не збоку, не звысоку, а праз магічны крышталь свайго таленту…

Поўны тэкст калонкі Міхася Скоблы чытайце ў газеце «Народная Воля» за 31 сакавіка

Поделиться ссылкой:

Падтрымаць «Народную Волю»