Анлайн-дадатак да газеты
"Народная Воля"

Калекцыянер са Слуцка сабраў самую вялікую ў краіне калекцыю гладзільных прасаў. 
13:18 19 снежня 2011
34
Памер шрыфта

Да нядаўняй пары Слуцкаму краязнаўчаму музею належала адна з самых вялікіх калекцый… прасаў. Каля сямідзесяці, розных па канструкцыі і знешняму аздабленню, сабраных з усяе Міншчыны і здалёку. Цяпер жа ў Слуцку – самая ўнушальная не толькі ў раёне, але і ў краіне калекцыя… зноў-такі гладзільных прасаў. Але яе ўладальнік – не мясцовы музей, а прыватны калекцыянер Леанід Вечар…

Па словах самога Вечара, за дзесяць  мінулых гадоў ён сабраў амаль пяцьсот (454) гладзільных рарытэтаў: З Расіі, Украіны, Галандыі, Польшчы, Вялікабрытаніі, з розных куточкаў Беларусі… А ўсё пачалося якраз з наведвання Слуцкага краязнаўчага музея, дзе і згледзеў дапытлівы чалавек дзіва пад назваю “страдаўнія рэчы”. Сярод экспанатаў былі бронзавыя званочкі, філігранна вырабленая халодная зброя, самавары і, канечне, гладзільныя прасы. Убачыў і нешта варухнулася ў сэрцы… З тае пары і пачалося збіранне прасаў. У цяперашняй калекцыі Вечара вугальныя і наплітныя прасы, мініяцюрныя і чугунныя, бронзавыя, жалезныя і… нават алюміневыя. Самы старадаўні з усіх – латунны 1827 года, куплены калекцыянерам у жыхара Клецка.

Спадар  Вечар захапляецца  не толькі збіранне старадаўніх прасаў. У розныя часы ён калекцыяніраваў карабкі з-пад запалак, маркі, манеты… Дастаткова сказаць, што ягоны нумізматычны збор (манеты са 189 краін свету) двойчы экспанаваў Слуцкі краязнаўчы музей. І ўсё ж збіранне прасаў – захапленне нумар адзін. “Упэўнены, што 454 прасы – гэта не мяжа, – кажа Леанід Вечар, – значыцца, пошук будзе працянуты…”



Аўтар: Георгій ПЛАТОНАЎ 
Крынiца: Народная Воля
Каб мець магчымасць прачытаць цікавыя і актуальныя артыкулы, купляйце PDF-версію газеты!
Хуткая аплата праз смс-сервіс

Чытайце таксама

20 кастрычнiка 2017

О Моцарте, о званиях, о славе…

Талантливый дирижер совершенно не заботится о своем реноме, о своей популярности, рискуя остаться незнаменитым. «Народная Воля» попыталась исправить это положение.
20 кастрычнiка 2017

“Але як толькі Украіна здасца, імперыя паўстане зноў…»

Няма ўкраінца, які не ведаў бы песні “Два колеры”. Яна гучыць і на афіцыйных канцэртах у выкананні тытулаваных спевакоў, і ў любым застоллі, дзе спяваюць хто голасам, а хто душой. Аднойчы я пабачыў “Д