Наталля Ільініч упэўнена, што яе пазбаўляюць працы за грамадска-палітычную актыўнасць:

— Я не працую горш за іншых, аднак з імі працягваюць працоўныя кантракты, а мне вось адмовілі. Тыя прычыны, якія назвала дырэктар школы ў абгрунтаванне, яны не істотныя, бо не ўплываюць на якасць выхаваўчага і навучальнага працэсаў. А пісьмовых афіцыйных вымоў я ніколі не мела, заўсёды атрымлівала толькі падзякі за працу – і ад бацькоў, і ад вучняў былых, і ад адміністрацыі таксама.

У сваёй заяве спн. Ільініч паведамляе наступнае: “З вынесеным наймальнікам загадам я не згодна і лічу, што сапраўднай прычынай прыняцця рашэння аб маім звальненні і адмовы ў заключэнні новага працоўнага кантракта з’яўляецца абмежаванне мяне ў працоўных правах па палітычных перакананнях, у звязку з маёй актыўнай грамадска-палітычнай дзейнасцю. Лічу сваё звальненне незаконным і заснаваным на дыскрымінацыйным падыходзе да мяне з боку наймальніка і іншых дзяржаўных устаноў. <…> Пры гэтым мая грамадска-палітычная дзейнасць, мае палітычныя перакананні ніякім чынам не адбіваліся на маёй прафісійнай дзейнасці падчас працы настаўнікам у школе. Аднак, нягледзячы на гэта, я ўвесь час падвяргалася ціску з боку Мінскага абласнога ўпраўлення адукацыі і мясцовых выканаўчых органаў улады, якія неаданаразова пагражалі мне звальненнем з працы ў сувязі з маёй грамадскай і палітычнай дзейнасцю, у сувязі з маімі палітычнымі пераканнямі і поглядамі”.

У падмацаванне сваёй пазіцыі Наталля Ільініч прыводзіць сітуацыю з выклікам яе ў шэрагу яшчэ пяці настаўнікаў да начальніка ўпраўлення адукацыі Мінскага аблвыканкама Данілевіч Т.І. 15 студзеня 2010 г.: “Трэба адзначыць, што ўсе выкліканыя ў той дзень настаўнікі з’яўляліся сябрамі апазіцыйных палітычных партый. Усе настаўнікі прыбылі ва ўпраўленне адукацыі ў суправаджэнні прадстаўнікоў адпаведных РАНА. Адзінай тэмай гутаркі Т.І. Данілевіч са мной было маё сяброўства ў Партыі БНФ, мае палітычныя погляды і дзейнасць. Мне было прапанавана выйсці з партыі альбо звольніцца з працы па асабістым жаданні, паколькі сяброўства ў апазіцыйнай палітычнай партыі не сумяшчальна з працай настаўніка ў дзяржаўнай школе”. Тады яна адмовілася выконваць дадзеныя незаконныя, відавочна дыскрымінацыйныя патрабаванні начальніка ўпраўлення адукацыі Мінскага аблвыканкама.

Наталля Валянцінаўна лічыць, што на цяперашняе рашэнне дырэктара школы Наталлі Меркуль моцна паўплываў і вобыск, які ў доме настаўніцы быў праведзены 5 студзеня.

— Дырэктар мне адразу сказала, што “я баюся”. Яна мне такое абгрунтаванне дала, калі афіцыйна выносіла папярэджанне 11 студзеня. Я запыталася, чаго яна баіцца. “Вось у вас быў вобыск, а настаўнік павінен быць законапаслухмяным. А раз у вас вобыск, значыць ёсць праблемы з законам — у іншых жа вобыскі не праводзяць. І я не хачу такога настаўніка мець у школе”, — пачула я ў адказ.

Да таго ж Н.Меркуль дадала, што людзі, якія праводзілі вобыск у доме настаўніцы, былі з Мінска, што, на яе думку, надае сур’ёзнасць справе. Сама спн. Ільініч не ведае, адкуль насамрэч былі гэтыя людзі. Вядомы толькі адзін з іх — намеснік начальніка аддзела крымінальнага вышуку Пухавіцкага раёна маёр Макараў, а астатнія чацвёра не прадставіліся.

Аднак, па словах Наталлі Валянцінаўны, праз два дні, пасля кансультацыі з юрыстам, дырэктар школы ўжо не казала пра сваю “боязь”: “Проста скончыўся кантракт і я вам не працягваю яго”.

— Тады я напісала ёй паперу з просьбай даць мне пісьмовае абгрунтаванне і атрымала пісьмовы адказ, дзе выкладзена тое, што ніяк не можа быць прычынай для звальнення, — адзначае Н.Ільініч.

Настаўніца гісторыі з 26-гадовым працоўным стажам распавядае, што атрымлівае словы падтрымкі і ад бацькоў вучняў, і ад калег. Аднак надзей на працаўладкаванне мала. Днямі яна атрымала адказ з аддзела адукацыі Пухавіцкага райвыканкама: “Наймальнікам педагогаў ва ўстановах адукацыі (за выключэннем кіраўнікоў, намеснікаў кіраўнікоў, маладых спецыялістаў) з’яўляюцца кіраўнікі ўстаноў адукацыі. Па стане на 1 лютага 2011 года звесткі пра вакансіі настаўнікаў гісторыі ва ўстановах адукацыі Пухавіцкага раёна ў аддзел адукацыі не паступалі”. 

2 лютага Наталля Ільініч у спадзяванні на дапамогу ў працаўладкаванні накіравала пісьмовыя звароты міністру адукацыі і ў прафсаюз працаўнікоў адукацыі і навукі.

Цяпер звольненая настаўніца спрабуе дамагчыся аднаўлення на працы праз суд. У сваёй іскавай заяве яна просіць суд прызнаць адмову ў заключэнні працоўнага кантракта паміж ёй і Установай адукацыі “Талькаўская дзяржаўная агульнаадукацыйная сярэдняя школа” незаконнай, заснаванай на дыскрымінацыі па матывах яе палітычных перакананняў. Акрамя таго, Наталля Ільініч просіць абавязаць адміністрацыю школы заключыць з ёй працоўную дамову, спагнаць з наймальніка грашовую кампенсацыю за вымушаны прагул і кампенсацыю маральнай шкоды.

Поделиться ссылкой: